อริยสัจ 4

ทุกข์ (ความจริงว่าด้วยความทุกข์): สภาพที่ทนได้ยาก ไม่สบายกายไม่สบายใจ เช่น ความเกิด แก่ เจ็บ ตาย และความพลัดพราก หน้าที่คือต้องกำหนดรู้และทำความเข้าใจ

สมุทัย (เหตุให้เกิดทุกข์): สาเหตุที่ทำให้เกิดทุกข์ ซึ่งก็คือ “ตัณหา” หรือความอยากได้อยากมีและความยึดติด หน้าที่คือต้องละทิ้ง

นิโรธ (ความดับทุกข์): สภาวะที่ความทุกข์ดับลงอย่างสิ้นเชิงหรือความสงบเย็น (นิพพาน) หน้าที่คือทำให้แจ้งหรือเข้าถึง

มรรค (หนทางไปสู่ความดับทุกข์): ข้อปฏิบัติให้ถึงความดับทุกข์ เรียกว่า มรรคมีองค์ 8 (ศีล สมาธิ ปัญญา) หน้าที่คือต้องเจริญปฏิบัติให้เกิดขึ้น

ศีล 5

งดเว้นจากการฆ่าสัตว์ (ปาณาติปาตา)

งดเว้นจากการลักทรัพย์ (อทินนาทานา)

งดเว้นจากการประพฤติผิดในกาม (กาเมสุมิจฉาจารา)

งดเว้นจากการพูดเท็จ (มุสาวาทา)

งดเว้นจากการดื่มสุราและของมึนเมา (สุราเมระยะ)

พรหมวิหาร 4

เมตตา: ความปรารถนาให้ผู้อื่นได้รับสุข

กรุณา: ความปราถนาให้ผู้อื่นพ้นทุกข์

มุทิตา: ความยินดีเมื่อผู้อื่นได้ดี

อุเบกขา: การรู้จักวางเฉย

สังคหวัตถุ4

ทาน: การให้ การเสียสละ หรือการแบ่งปันสิ่งของและน้ำใจแก่ผู้อื่นเพื่อช่วยลดความเห็นแก่ตัวปิย

วาจา: การพูดจาด้วยถ้อยคำที่ไพเราะอ่อนหวาน พูดความจริงและพูดในสิ่งที่มีประโยชน์

อัตถจริยา: การบำเพ็ญประโยชน์ หรือการช่วยเหลือด้วยกำลังกายและแรงงานเมื่อผู้อื่นเดือดร้อน

สมานัตตตา: ความมีตนเสมอต้นเสมอปลาย การวางตัวเหมาะสม และการร่วมสุขร่วมทุกข์กัน